Duurtest Hyundai Nexo II: 2.700 kilometer door Europa

Is de nieuwe Nexo een goede keuze? Wij namen hem mee op duurtest — 2.700 kilometer richting Polen en Tsjechië — en zetten de plussen en de minnen op een rij.

Techniek

De grootste verbetering zit onder de motorkap: het systeemvermogen (brandstofcel plus batterij) steeg van 120 naar 190 kW. In ouderwetse paardenkrachten: van 163 naar ruim 250. Dat merk je direct. Dit apparaat heeft nu een flink Überholprestige, zoals onze Oosterburen dat zo mooi zeggen. Dat bleek heel fijn op de binnendoorwegen in Polen en Tsjechië.

Andere zaken die de huidige Nexo-rijder relevant vindt:

• een automatische regensensor — vink;
• een trekhaak, goed voor 1.000 kg;
• en een mobiel stopcontact: maar liefst 3,6 kW via een poort aan de rechterzijkant, waar je een gewone stekker in kunt doen.

Die V2L-aansluiting heet de kampeermodus. Wie zich de introductievideo van de eerste Nexo nog voor de geest kan halen, weet dat die afsloot in de natuur: de Nexo naast een caravan, en in die caravan ging het licht aan. Al die zaken leverden vragen en smeekbedes op, en ziedaar: Hyundai heeft ze verhoord.

Looks

Om met de deur in huis te vallen: je vindt hem mooi of je vindt hem lelijk. Een tussenweg is er niet. De Breaking Bad-vergelijkingen over de achterkant waren niet van de lucht.

En dat is eigenlijk een goed teken: een auto die je meteen mooi vindt, gaat qua design meestal niet zo lang mee. De Nexo II is net een goede wijn, die moet je eerst even laten antichambreren. In het echt vind ik hem mooier dan op foto's. Loop er eens omheen en geef je ogen goed de kost. Parkeer de auto 's avonds bij een terras en sla hem een paar uur gade.

Een ondergaande zon speelt met licht en schaduw en benadrukt van kwartier tot kwartier andere vormgevingsaspecten van de auto. Aan de achterkant loopt een donkere band die de vorm van een ingesnoerd kussen suggereert. Mocht je besluiten een Nexo aan te schaffen: besteed wat tijd aan de kleurkeuze. Een lichte kleur geeft de auto een heel andere uitstraling dan een donkere.

Interieur

Ware schoonheid zit vanbinnen, en dat geldt ook voor de Nexo II. Het interieur is qua ontwerp en afwerking een reuzenstap vooruit ten opzichte van zijn voorganger. De stoelen waren al heel goed, deze zijn nog beter. Een opvallende verbetering vind ik de hoofdsteun: die zit gewoon zalig.

Hoewel de afmetingen van beide Nexo's dicht bij elkaar liggen, voelt de Nexo II ruimer, vooral qua bagageruimte. Plenty of room, sir!

Als we het instrumentarium onder de loep nemen, valt op dat de bedieningsclusters voor audio en cruisecontrol zijn verwisseld ten opzichte van zijn voorganger.

Pluspunten verdient de one-pedal drive: één keer instellen, daarna wordt het onthouden. Wie dit gewend is, wil niet anders meer. Ook de Auto Hold, voor als je geen one-pedal drive gebruikt, wordt door de auto onthouden. In de oude Nexo moet je dat na elke start opnieuw instellen.

Helaas heeft de nieuwe Nexo ook wat mindere kanten. De dwangbuis van vijf NCAP-sterren gaat mij te ver. Ik ben gewend mijn stuur licht vast te houden; dan voel je meer dan met witgeknepen knokkels. In de Nexo I is dat geen probleem, de Nexo II gilt al snel dat ik het stuur vast moet houden. Via een camera op de stuurkolom houdt hij mijn gezicht in de gaten. Dat bevalt hem maar niks, want ik zie continu een rood oogje knipperen. En continu krijg ik het advies om een koffiepauze te nemen. Dat is zo irritant dat ik het stuur lager zet, zodat dat knipperlichtje aan het oog onttrokken wordt.

Dat stuur ligt trouwens heel fijn in de hand, ook dat moet gezegd worden.

Rijgedrag

De voorganger van de Nexo was de ix35 Fuel Cell: een heerlijke reisauto, maar behoorlijk onderstuurd. De Nexo stuurde flink beter, en de nieuwe Nexo toont zich een ware meester. Wat er ook gebeurt, hoe je ook instuurt en hoe en wanneer je ook gas geeft: je voelt altijd dat de voorwielen tractie hebben. Er zijn maar twee manieren om deze auto nog te verbeteren: lager en lichter.

Als het mag: Hyundai, zouden jullie heel alsjeblieft ook een tweezitter met een kortere wielbasis op Nexo-techniek willen bouwen?

Verbruik

De nieuwe generatie brandstofcel beloofde én meer vermogen én meer efficiency. Een schijnbaar tegenstrijdige combinatie, maar hij maakt het waar. Wat opvalt: in stadsverkeer is het heel makkelijk om zuiniger te rijden dan met de Nexo I. Ik zag daar regelmatig 0,7 kg/100 km op de klok, en heel soms zelfs 0,6. Bij constant verkeer rond de 100 km/h kom ik op 0,8, gelijk aan wat ik in mijn eigen Nexo I haal, en bij hogere snelheden — in Polen mocht ik 140 km/h — leek hij weer zuiniger dan de Nexo I.

Dat valt te verklaren uit een andere karakteristiek van de brandstofcel, een grotere batterij — wat het geval is — en een betere stroomlijn. Bij nadere bestudering van het koetswerk vallen flink wat details op die bij de nieuwe Nexo vlakker en dus gladder zijn afgewerkt.

Gemiddeld over de hele trip scoor ik 1,0 kg/100 km. Gezien mijn rijgedrag — flink boven de 100 waar het mocht, afgewisseld met wat zuinigheidsritten in de stad en de heuvels — vind ik dat een keurige prestatie.

Infrastructuur

De keuze voor een trip naar Polen was ingegeven door nieuwsgierigheid naar het Poolse netwerk: daar wordt in korte tijd een netwerk van 27 tankstations uitgerold. Ze zijn slim neergezet: de eerste stations staan zo'n 300 kilometer uit elkaar. Bij drukke havensteden als Gdynia en Gdansk staan meerdere stations vlak bij elkaar. Als er meer stations bij komen wordt het netwerk fijnmaziger, en hoef je minder na te denken over waar en wanneer je gaat tanken.

De Nexo heeft een tank van 6,7 kg. Ruim 600 kilometer per tank is goed te doen, zonder dat je daar echt je best voor hoeft te doen.

De tankstations in Polen presteerden prima, ondanks de hoge temperaturen van ruim boven de dertig graden Celsius. Opvallend: in Polen reken je meestal af in de tankshop. Ook opvallend: het station in Gdansk is dedicated waterstof, lijkt vooral bedoeld voor trucks en doet qua inrichting heel erg denken aan dat van CMB.Tech in Antwerpen.

Zes stations onderweg, van Herten tot Gdansk:

Pecunia

Al dat moois kost ook wat, zeker? De Nexo gaat vanaf € 72.495 over de toonbank. De waterstofprijs varieert in Nederland tussen de € 14,40 en € 25,00 per kilo, al is die laatste een flinke uitschieter.

Voor de 2.700 afgelegde kilometers was ik in totaal, omgerekend, € 422 kwijt. Iets meer dan 15 eurocent per kilometer. Iets goedkoper dan benzine, iets duurder dan diesel.

Eindoordeel

De Nexo weet zich wel voor je te winnen. De auto presteert goed op alle fronten, en iets te goed op veiligheidsvoorzieningen. Er moet een flinke duit op tafel gelegd worden om je Nexo-rijder te mogen noemen. Maar dan heb je wel iets exclusiefs, en een auto die je aanspraak oplevert.

Rijden op waterstof roept bij sommige mensen nogal wat weerstand op. Zo zwart-wit als "wordt het waterstof of elektrisch?" is het niet. Onze visie: doe elektrisch wat je kunt. De Nexo zal daardoor niet mainstream worden. De Nexo is voor iemand die pionieren leuk vindt.

En waterstof gaat ook niet dé norm worden. Maar nu het elektriciteitsnet aan alle kanten kraakt, hebben we meer dan één oplossing nodig. Voor mobiliteit is slechts een fractie nodig van de waterstof die de industrie nu al gebruikt. Voordat er massaal trucks in dagelijkse operatie rijden, wil iedereen zeker weten dat het waterstofnetwerk goed is. Personenauto's zijn een ideale en makkelijke manier om dat te testen.

De plussen

• Looks
• Interieur
• Ruimte
• Prestaties
• Efficiency
• Regensensor
• Trekhaak

De minnen

• Veiligheidssystemen irriteren
• Schuifdak ontbreekt

Bronnen

• Eigen metingen en waarnemingen tijdens de duurtest van H2 Rijders, 2.700 kilometer door Nederland, Duitsland, Polen en Tsjechië.
• Hyundai Nederland, persbericht "Nieuwe Hyundai NEXO: krachtiger, efficiënter, verfijnder" (hyundai-pers.nl).